Σελίδες

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

With a little help of my friends...

Screen_shot_2012-09-14_at_12
As you probably know, I am part of the Incrediblue team. Our mission is to change the way sea tourism works globally. And we know we are going to make it.


If this is the first time you hear about it, incrediblue is a marketplace that connects boat owners and crew, with travelers globally. Boat owners can efficiently manage and significantly monetize their boats & skills, and guests can finally make buying decisions according to price, real photos, location, availability & reviews.


In this journey we want you on board. We are currently expanding our fleet of boats, so you can all enjoy your next holidays in amazing destinations. If you are interested please go to www.incrediblue.com and enter your email to get an invitation code. If someone you know might be interested please ask them to do the same or they can always contact me for more information [gatos (at) incrediblue (dot) com]

The journey just begun.

Thank you all,

Georgios

 

Posted via email from Georgios Gatos

Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

e-πολιτης

Δεν έχεις καλά καλά συνειδητοποιήσει τι έγινε και είσαι σε ένα αμάξι με τη μάνα σου και μια πρώτη ξαδέρφη, καμιά φίλη της μάνας σου που “με την ευκαιρία να πάει και μία βόλτα στην αγορά” με κατεύθυνση το αστικό ή λιγότερο αστικό (γλιτώνεις τη φίλη) μέρος όπου πέρασες.

Στη διαδρομή γκαζώνετε λίγο παραπάνω όποτε βλέπετε άλλο όχημα κινούμενο στην ίδια κατεύθυνση με αντίστοιχη ή παρόμοια σύνθεση επιβατών, καθώς πρέπει να φτάσετε γρήγορα γιατί “τα καλά σπίτια φεύγουν γρήγορα”, “αν βέβαια είχες στρώσει τον πισινό σου και έγραφες καλύτερα θα την είχαμε σίγουρη τη σχολή, θα κλείναμε σπίτι από τον Ιούλιο που ήταν και καλύτερες οι τιμές και δεν θα περιμέναμε τελευταία στιγμή να βγουν οι βάσεις” κ.ο.κ.

Κάπως έτσι έφταναν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά δεκαετίες τώρα στον προορισμό που θα φιλοξενούσε τα πιο ξέγνοιαστα ,για πολλούς, χρόνια της ζωής τους. Και μόλις έφταναν στον προορισμό, περίπτερο, τοπική εφημερίδα αγγελιών και πάνω κάτω τους δρόμους, ραντεβού με μεσίτες, σπίτια που χάνονταν “πριν λίγο”, τρώγλες με τιμήματα τα κιλά τους σε χρυσό, ώσπου λίγες ώρες ή μέρες μετά έβρισκαν ό,τι η οικογένεια επέλεγε.

Για κάποιους ίσως όχι πια. Όπως ανακοίνωσε η μεγαλύτερη ιστοσελίδα αγγελιών ακινήτων της χώρας μέσα σε 24 ώρες δέχτηκε 50.000 μοναδικούς επισκέπτες μέσα οι οποίοι είδαν πάνω από 2.5 εκατομμύρια σελίδες, έκαναν πάνω από 1.500 ηλεκτρονικές αιτήσεις και πήραν πάνω από 5.000 τηλέφωνα, ενώ η αυξημένη κίνηση συνέχισε και τις επόμενες ημέρες. Τι έγινε άραγε;

Η 18χρονη “σύντομα πρωτοετής φοιτήτρια” γεννήθηκε το 1994. Ήταν μόλις δύο ετών όταν άλλοι είχαν λογαριασμό στο hotmail, πέντε όταν κατέβαζαν τραγούδια μέσω του Napster ή έκαναν αναζήτηση στο google. Όταν έγινε δέκα χρονών ξεκινούσε το facebook το οποίο πριν να συμπληρώσει καλά καλά τα 18 της, διάβαζε πως πρόκειται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο με αστρονομική αποτίμηση.

Ακόμα κι αν η ίδια δεν έχει και πολλά πολλά με το διαδίκτυο, η καταναλωτική της συμπεριφορά έχει επηρεαστεί από αυτό. Κάνει like σε ότι της αρέσει, διαβάζει ηλεκτρονικά περιοδικά και portals, γράφει κριτικές θετικές ή αρνητικές για προϊόντα και υπηρεσίες, postaρει φωτογραφίες από τις πρώτες διακοπές με την παρέα της.

Λογικό λοιπόν αντί να ζήσει τα όσα θα ζούσε σε αντίστοιχη περίπτωση μερικά χρόνια πριν, αναζήτησε στο διαδίκτυο την πληροφορία. Επέλεξε περιοχή, αριθμό δωματίων και μίσθωμα και “πάτησε” αναζήτηση. Με λίγα “κλικ” είδε φωτογραφίες, οργάνωσε ραντεβού, εκτύπωσε χάρτες και ξεκίνησε να τα δει (φυσικά με το σόι γιατί έτσι γίνονται αυτά, αλλά τουλάχιστον χωρίς το άγχος).

Η φοιτήτρια μας δεν αποτελεί εξαίρεση. Πολύ σύντομα θα είναι ο κανόνας. Είναι ψηφιακά άνετη, ένας πολίτης ώριμος να συναλλαχθεί διαδικτυακά με ιδιωτικούς και δημόσιους οργανισμούς. Εύκολα, γρήγορα και με διαφάνεια όλο μπορούν να γίνουν στο διαδίκτυο. Από το να βρεις το αγαπημένο σου ζευγάρι παπούτσια στην καλύτερη τιμή μέχρι να ψηφίσεις. Οι νέες τεχνολογίες βελτιώνουν διαρκώς τη ζωή μας. Της εύχομαι μόνο τώρα που θα πάει να γραφτεί στη σχολή, μην την περιλάβουν τα ζόμπι των παρατάξεων και τη δούμε σε λίγο καιρό να κολλάει αφίσες ή το χειμώνα στα μπουζούκια με τις δωρεάν φιάλες.

Posted via email from Georgios Gatos

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2012

Πληροφοριες για EU StartUp Events (Σεπ-Νοε 2012)

Και αφού γύρισες καμιά 10αριά (τύπου) Open Coffee events, 3-4 hackathons, 1-2 (τύπου) startupweekend και 2-3 TEDx συζητώντας τις ιδέες σου, έστησες την ομάδα σου και ετοιμάσατε κάτι που όχι μόνο εσείς (στην ομάδα) αλλά 2-3 ακόμα σας είπαν πως "είναι κάτι" νιώθεις πως έχεις κολλήσει, καθώς έχοντας κάνει την παραπάνω βόλτα μάλλον έχεις γνωρίσει αν όχι όλους, σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του startup community της χώρας (όσους δεν ξέρεις σίγουρα κάποιος/α που ξέρεις άνετα μπορεί να στους συστήσει).


Το ταβάνι αυτό μπορεί να είναι σε πιθανούς συνεργάτες, προμηθευτές, επενδυτές, μέντορες, μέλη του (έστω και άτυπου) συμβουλίου σου, φοροτεχνικούς κ.α. και έχεις δύο επιλογές:

  1. κάθεσαι και καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκες σε αυτή τη χώρα
  2. εντοπίζεις τις ανάγκες σου και αναζητείς αυτό που ψάχνεις στο εξωτερικό.   

Ένας αρκετά πετυχημένος τρόπος να βρεις ό,τι ψάχνεις είναι τα διάφορα events. Συνήθως κρατούν 1-2 ημέρες και η συγκέντρωση ειδικοτήτων είναι μεγάλη. Γι αυτό άλλωστε δεν πήγαινες και σε όλα τα παραπάνω στην Ελλάδα; (*υπάρχει βέβαια και η περίπτωση του: "να με κάτι φίλους κάναμε μία startup αλλά δεν μπορώ να σου πω γιατί μετά θα πρέπει να σε σκοτώσω και θέλουμε $1εκ για το 5% της εταιρείας αλλά που ρε συ εδώ επενδυτές, για το Βάλεϊ μας βλέπω γιατί εκεί τα λεφτά τα δίνουν έτσι δεν είδες τον άλλον που πήγε εκεί και δεν είχε καν μπιζνες μόντελ και του τα χώσανε;" αλλά δεν φαντάζομαι να είσαι τέτοια;).

Συμφωνώ με τον αντίλογο που λέει πως η συμμετοχή σε τέτοια events έχει αυξημένα κόστη ή πως αντί να δημιουργούνται προϊόντα και υπηρεσίες με ζήτηση, πολλοί αναλώνονται σε PR. Συνεπώς η απόφαση να συμμετέχει μία ομάδα θα πρέπει να λαμβάνεται βάσει των αναγκών που έχει και όχι για λόγους τουρισμού ή επειδή το X event είναι must. Αν πχ ψάχνεις για χρηματοδότηση και δεν βρίσκεις στην Ελλάδα  (λόγω τομέα δραστηριότητας ή σταδίου επένδυσης κ.ο.κ) αλλά πιστεύεις πως στο εξωτερικό θα βρεις, δεν πρέπει να δοκιμάσεις 1-2 pitching competitions ή demo days;

Με αφορμή λοιπόν το post του TechCrunch γύρω από τα "Καλύτερα Ετήσια StartUp Events στην Ευρώπη" αναφέρω όσα έρχονται τους επόμενους μήνες για όσους ενδιαφέρονται να τα παρακολουθήσουν.

European Pirate Summit (10-11 Σεπτεμβρίου Κολονία, Γερμανία)

500 περίπου "Πειρατές" (διαβάστε εδώ περισσότερα σχετικά με τον ορισμό) θα παρευρεθούν στο EPS '12 μετά από αποδοχή της αίτησης τους από μία ομάδα 8 "καπετάνιων". Οι ομιλητές εδώ, το πρόγραμμα εδώ αλλά αυτό που πρέπει άμεσα να δεις γιατί λείγει 15 Αυγούστου είναι η πιθανότητα συμμετοχής σου στο Startup Pitch. Υπάρχουν μερικά discount coupons αν θέλεις να το παρακολουθήσεις (contact me)

Pioneers Festival (29-31 Οκτωβρίου Βιέννη, Αυστρία)

 Συνοπτικά, 2500 επισκέπτες, 60 ομιλητές από ΗΠΑ και Ευρώπη και 50 web/tech/mobile start-ups συναντιούνται σε ένα παλάτι σε έναν συνδυασμό συνεδρίου και Startup academy.  Υπάρχει και εδώ Startup Challenge, όπου πέρυσι οι 7 καλύτερες ομάδες έλαβαν χρηματοδότηση μεταξύ 500K και 2,2M€ Θα επιλεχθούν 50 startups να περάσουν μία ημέρα πριν το συνέδριο αποκλειστικά με επενδυτές και οι 8 φιναλίστ θα διαγωνιστούν για 25Κ€. Η τελική ημερομηνία υποβολής είναι στις 7/9.

How To Web (7-8 Νοεμβρίου Βουκουρέστι, Ρουμανία)

800 συμμετέχοντες κυρίως από την Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη και δεκάδες ομιλητές υψηλού επιπέδου σε ένα event το οποίο πραγματικά προσφέρει "value for money" και πολύ ωραία after parties!!! Το Startup Spotlight είναι μία καλή ευκαιρία προσέλκυσης Ευρωπαίων επενδυτών. Early bird tickets μέχρι 15 Σεπτεμβρίου ενώ για Startups η είσοδος είναι ακόμα φθηνότερη.

Αν σχεδιάζεις να πας σε ένα από τα παραπάνω ή έχεις απορίες για το αν ταιριάζουν στις ανάγκες της ομάδας σου, με χαρά να το συζητήσουμε.

Posted via email from Georgios Gatos

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

Το τελος του μεσιτη;

2012-06-13_10
Το 1936 αγόρασε ο παππούς μου μαζί με άλλους "θείους παππούδες" μία έκταση στο Βέρμιο. Το κτήμα αυτό αποτελούσε το θερινό βοσκοτόπι για τα ζώα. Για εκεί ξεκινούσαν από τη Θεσσαλία του Αγίου Κωνσταντίνου (ή νωρίτερα του Άι Γιώργη, πάντα τα μπερδεύω) χιλιάδες πρόβατα και κατσίκια, συνοδεία από δεκάδες οικογένειες όπου το έκαναν σπίτι τους μέχρι του Άι Δημήτρη.


Ιστορίες και ιστορίες θα ακούσεις για τα παλιά από τους γηραιότερους, γύρω από τη φωτιά, με τσίπουρο και ψητό, τις νύχτες ενός ΣΚ του Σεπτέμβρη που συνήθως μαζευόμαστε εμείς οι νεότεροι. Αυτοί κυνηγούν, εμείς περπατάμε. Ιστορίες για κάθε στιγμή της νεότερης Ελληνικής ιστορίας. Πόλεμος, εμφύλιος, αντάρτες, στρατός (τέλος τα ζώα), Κοσκωτάς, μετανάστες. Όλα πέρασαν και από εκεί (εκτός από τον Κοσκωτά, που η ιστορία λέει πως στα τέλη των 80s είχε γίνει μία κουβέντα να δώσουμε ένα κομμάτι για να γίνει αθλητικό κέντρο για τον Ολυμπιακό #urbanlegend).


Την εποχή του Άι φόουν όμως, οι κληρονόμοι είναι πάρα πολλοί και οι καιροί δύσκολοι. Αποφασίσαμε να το πουλήσουμε. Δύσκολη απόφαση για τους ανθρώπους που έζησαν εκεί μισή τουλάχιστον ζωή.


Δοκιμάσαμε τους μεσίτες. "Εκπρόσωπους μεγάλων εταιρειών" "επενδυτές" και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς μας έταξαν οι μεσάζοντες, πάντα με την αντίστοιχη προμήθεια γι αυτούς. Κάποιες φορές λογική η απαίτηση, κάποιες παράλογη, καθώς έλεγαν "υπάρχουν πολλοί μεσάζοντες". Πολύ μπλα μπλα λοιπόν, κανένα αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι πως η έκταση αποτελεί κατάλληλο χώρο για μεγάλα έργα Α.Π.Ε. αλλά αυτήν την εποχή ποιος να τα υλοποιήσει;


Δεν είδαμε φως. Και πήρα μία απόφαση. Πόσο δύσκολο είναι να προσπεράσω τον μεσίτη του μεσίτη, ω μεσίτη;


Σε λιγότερο χρόνο από αυτόν που χρειάστηκε για να γράψω αυτό το post έστειλα 15 περίπου email σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο (στον χρόνο υπολογίζω και αυτόν που χρειάστηκε για να τις βρω). Δύο από αυτές απάντησαν μέσα στην πρώτη ώρα (είχα κάνει λάθος σε ένα link που τους έδωσα για το google map). Καθώς δεν δούλεψε το link σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να “στήσω” ένα site ώστε να στέλνω το link και πέρα από αυτούς που στοχεύω, ίσως το δει και κανένας από τύχη. Σε 15 λεπτά έστησα το http://vermio.posterous.com (μεταξύ μας, άθλιο για όποιον έχει δει 2 ιστοσελίδες στη ζωή του, epiphany όμως για όσους είναι στον κτηματομεσιτικό κλάδο + τζάμπα και μπορώ αν θέλω να το βελτιώσω).


Και σκέφτομαι:

  • Σενάριο Α: Εκπρόσωπος Κινέζων/Ρώσων/Γερμανών το βρίσκει έπειτα από αναζήτηση και επικοινωνεί μαζί μου. Η πώληση ολοκληρώνεται με επιτυχία ($$$ + τέλειο θέμα για επόμενο post).
  • Σενάριο Β: Μεσίτης, που έχει εμπειρία στον χώρο και έχει πρόσβαση σε σοβαρούς ενδιαφερόμενους το βρίσκει έπειτα από αναζήτηση (το έστειλα και στο spitogatos.gr) και επικοινωνεί μαζί μου. Η πώληση ολοκληρώνεται με επιτυχία (τουλάχιστον γλιτώνουμε 2-3 ενδιάμεσους).
  • Σενάριο Γ: Τίποτα δεν γίνεται πέρα από το να πάρει μερικά likes ως post. (Ε και; Να μια ωραία ιστορία γύρω από τη φωτιά, όχι για τον προσεχή Σεπτέμβρη που θα μαζευτούμε, αλλά 30 χρόνια μετά, που θα λέω στα ανίψια γύρω από τη φωτιά “όταν ήμουν στην ηλικία σας το είχα βγάλει στο ίντερνετ. Ούτε εκεί δεν πουλήθηκε, γι αυτό φάτε και πιείτε. Αυτή η γη έχει πολλές ιστορίες να σας πει).


Σε κάθε περίπτωση, πόσο πιο εύκολα κόβεται στις μέρες μας ο “αέρας” που πουλούν ορισμένοι ως επάγγελμα;

Posted via email from Georgios Gatos

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

Αλεξανδρεια Ζωνη Κενό_τομιας

Σεπτέμβριος του 2010 ήταν όταν έγραφα εδώ: “Επανεκκίνηση έκανε στις 8/10/2010 η Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας (ΑΖΚ), υπογράφοντας μνημόνιο συνεργασίας με τους κυριότερους εκπαιδευτικούς, ερευνητικούς και επιχειρηματικούς φορείς της Θεσσαλονίκης. Εννέα φορείς, κάτω από την ομπρέλα της ΑΖΚ, δεσμεύτηκαν να κάνουν πράξεις τα όσα οραματίζονται για την ανάπτυξη της καινοτομίας στη Θεσσαλονίκη”.

«Κανένα υπουργείο και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να παράγει από μόνη της καινοτομία. Το κράτος θέτει απλά το θεσμικό πλαίσιο” δήλωνε η τότε Υπουργός Παιδείας.

2012-06-13_09
Πρώτη φορά σε εκείνη την εκδήλωση άκουσα τον τότε νέο πρόεδρο του ΔΣ της ΑΖΚ καθηγητή Λευτέρη Ιακώβου να μιλάει για το όραμα του για αυτή. Έναν άνθρωπο που συμπάθησα από την πρώτη στιγμή και είχα την ευκαιρία να γνωρίσω καθώς πέρασε και από το Open Coffee ώστε να δει και να γνωρίσει προσπάθειες made in Greece. Γιατί η Ζώνη δεν θα ήταν μόνο για τις μεγάλες εταιρείες του εξωτερικού που θα ίδρυαν σε αυτήν τμήματα τους, αλλά και για όλες τις μικρές ελληνικές εταιρείες που θα δραστηριοποιούνταν γύρω τους.

“Το χειρίστηκε καλά το θέμα. Με τρομάζει και με χαροποιεί παράλληλα το γεγονός πως 10 άνθρωποι όλοι κι όλοι, από δέκα φορείς της πόλης μπορούν να προχωρήσουν το εγχείρημα. Πόσο δύσκολο θα είναι άραγε να συνεργαστούν;”. Έλα ντε... 20 μήνες αργότερα τραβούν την πρίζα του εγχειρήματος. Μίας προσπάθειας που δεν απέδωσε.

"Είναι ξεκάθαρο πως υπάρχει πολιτική βούληση. Η καινοτομία είναι της μόδας και φοριέται πολύ. Δεν θέλει να είσαι διάνοια για να καταλάβεις πως η ανάπτυξη της οικονομίας είναι μονόδρομος και η αλλαγή της κουλτούρας από κρατοδίαιτες σε καινοτόμες επιχειρήσεις, η λύση σε πολλά από τα σημερινά προβλήματα (βλ. έλλειμμα, ανεργία). Συνεπώς η ΑΖΚ εκκινεί ξανά με ούριο άνεμο”. Γύρισε ο αέρας και η πολιτική βούληση άλλαξε όπως διαβάζω στις σχετικές αναφορές στον τοπικό τύπο.

Τι έγινε όμως το διάστημα που πέρασε; Η αλήθεια είναι πως δεν έχω εσωτερική πληροφόρηση, έχω όμως αντίληψη γύρω από το θέμα ως ένα ενεργό μέλος του εγχώριου γαλατικού χωριού, που παρά την τρέλα του συστήματος προσπαθεί να αλλάξει το επιχειρηματικό τοπίο. Υπήρχαν δύο βασικοί παράγοντες. Ο πρώτος ήταν αυτός της χωροθέτησης που ειλικρινά δεν πιστεύω πως ένοιαζε πραγματικά τους υποψήφιους ενοίκους της ΑΖΚ. Ο δεύτερος ήταν τα κίνητρα ένταξης σε αυτήν, τα οποία ήταν καθοριστικά ώστε να γίνει ελκυστική η ένταξη εταιρειών του εξωτερικού ή της ημεδαπής. Σε αυτό το κομμάτι χρειάζονταν νομοθετικές ρυθμίσεις που θα περιελάμβαναν φορολογικά και αναπτυξιακά κίνητρα. Ειδικά οι αλλαγές στο φορολογικό πλαίσιο, σε μία χώρα που ποτέ δεν κατάφερε να το διατηρήσει σταθερό από τη μία χρονιά στην άλλη τα τελευταία 30 περίπου χρόνια, εν καιρό μνημονίου απέτρεπε την επιτυχή ολοκλήρωση του οράματος.

Όμως κάνανε ένα λάθος οι μισοί σχεδόν ομιλητές του πάνελ. Δηλώσανε ευθαρσώς πως πολιτεία και πανεπιστήμια είναι έτοιμα για μία συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και τους επενδυτές, αφήνοντας μία αίσθηση πως οι τελευταίοι είναι αυτοί που υστερούν. Δεν νομίζω. Συμφωνώ ότι έχουν κάνει πρόοδο όμως το δημόσιο πρέπει να «ακούσει» και να προσφέρει τα απαραίτητα”. Το όραμα δυστυχώς από μόνο του ποτέ δεν επαρκεί.  Ούτε οι καλές προθέσεις των ανθρώπων που ετρέξαν την τελευταία διετία την ΑΖΚ, ούτε των φορέων που υπέγραψαν τότε το μνημόνιο συνεργασίας.

Συμπέρασμα; Δεν χρειαζόμαστε ζώνη. Τιράντες χρειαζόμαστε και μάλιστα τεντωμένες, έτσι ώστε να τραβούν προς τα επάνω την επιχειρηματικότητα. Ακούει όμως κανείς;

Posted via email from Georgios Gatos